Kino, sztuka, teatr

Nie jest zapewne  żadną nowością, że aktorzy doskonale muszą znać się na sztuce improwizacji,  ponieważ w wielu wypadkach jest ona niezbędna do tworzenia sztuki. Jeśli aktor gra w teatrze, to nie powinien się sztywno trzymać scenariusza, ponieważ w takim wypadku przedstawienie nie będzie wyraźnie pokazywało jego odczuć i jego przemyśleń.

Oczywiście także niedopuszczalne jest tworzenie własnej sztuki na scenie, ale o to dbają już suflerzy. Jeśli będziemy mogli sobie pozwolić na tworzenie bardzo ciekawych przedstawień, to zapewne będzie to dla nas miało znaczenie. Jeśli będziemy na przykład scenarzystami, to zapewne nie zawsze będziemy mogli sobie pozwolić na tolerowanie tego co chcą powiedzieć aktorzy i to, że chcą  do sztuki wprowadzić własne przemyślenia. Jeśli będą sobie na to pozwalali, to nie będziemy z tego zadowoleni i będziemy zapewne starali się na to wpłynąć.

Jeśli poznamy wielu aktorów, to będziemy już wiedzieli dokładnie, którzy są zdolni do idealnego odtwarzania naszej sztuki. W takim wypadku będziemy mogli sobie pozwolić nie tylko na stworzenie sztuki idealnie takiej jak sobie wymarzyliśmy, ale także na to, by odbyła się ona zgodnie z naszymi założeniami. Jeśli jednak mamy ochotę na to, by aktorzy mogli dodać do roli swoje aspiracje i odczucia, to zapewne takich znajdziemy bez większego problemu. Jeśli scenarzysta pozwala aktorowi na improwizację w pewnym, określonym przez siebie zakresie, sztuka zawiera w sobie wówczas wiele emocji naturalnych, które bardzo ją ożywiają. Jeśli nie będziemy mogli sobie pozwolić na znalezienie takich aktorów, ponieważ na przykład nie pozwala na to budżet sztuki, należy tak napisać sceny, by miały one przynajmniej znamię tego, co jest dla nas ważne. Aby jednak pozwolić sobie na stworzenie ciekawych scen w sztuce, nie można zapominać, że ma ona przede wszystkim stawiać do odbiorcy, którym w tym wypadku jest oczywiście widz. Jeśli dostarczymy mu wielu wrażeń oraz zmusimy do nieskomplikowanych przemyśleń, to zadowolenie jest gwarantowane.

Muzea

Nie ulega chyba wątpliwości, że muzeum jest największym z możliwych skupiskiem sztuki i kultury. W nim właśnie powinniśmy zrobić jak najwięcej rzeczy, które nie tylko będą nam pozwalały na poznanie całego przekroju kultury i sztuki, ale także wielu znanych i bardzo zasłużonych jej ludzi oraz wielu dzieł, które nie tylko pozwalają nam na poznanie najważniejszych aspektów, ale także na znalezienie idealnego środka wyrazu. Muzeum zawiera w swoich obszernych salach wiele elementów, które nie tylko dają możliwość poznania wielu rodzajów sztuki i kultury, ale także zobaczenie jak rozwijała się cała sztuka i kultura naszych czasów. Jest to bardzo ważne, aby poznać jak wygląda rozwój ludzkości i jakimi torami ona podąża. Jeśli będziemy mogli sobie pozwolić na znalezienie czasu na wizytę w takim miejscu jakim jest muzeum, to nie będzie problemu z tym, że będziemy musieli sobie poradzić ze zrozumieniem tego, jak powstawała sztuka naszych czasów. Może się wydawać, że jest ona zupełnie oderwana od sztuki naszych przodków, ale jeśli dokładnie się zastanowimy, okaże się, że ma bardzo dużo wspólnych cech z tym co nasi przodkowie uważali za sztukę. Jeśli będziemy mogli sobie pozwolić na poznanie dokładnie wszystkiego co jest dla rozwoju sztuki ważne to nie powinno już pozostać żadnych wątpliwości co do tego, jak następuje rozwój wszystkich jej aspektów oraz jak może się ona dalej rozwijać. Jeśli będziemy mogli sobie pozwolić na znalezienie tego co jest najważniejsze w poznawaniu historii naszych przodków oraz tego co jest ważne z punktu widzenia ludzi mających wiele wspólnego z sztuką i innymi dziedzinami kultury, to szybko odkryjemy wiele prawidłowości, które będą nam pozwalały na poznanie swoich najważniejszych cech.

Cechy te, które również można zauważyć u innych mają wiele wspólnego z tym, co dzieje się w naszym umyśle podczas podziwiania największych osiągnięć w dziedzinie sztuki, która dla człowieka miała znaczenie już bardzo dawno, a dodatkowo może pozwolić na stworzenie zupełnie nowych kierunków w odniesieniu do kultury.

Uczucia ludzkie są prawdopodobnie jedną z kilku rzeczy, które odróżniają nas od nieczułych istot, a także od zwierząt. Jeśli ich zabraknie to ludzkość stanie się niczym jedna masa, takich samych jednostek, które nie tylko nie będą zdolne do odczuwania nawet przykrości czy sympatii, ale także poczucia piękna czy chęci wyróżniania się. O tym właśnie jest ten wspaniały film. Opowiada on historię, która dzieje się po III wojnie światowej. Niemal cała Ziemia jest pogrążona w zniszczeniu i tylko w niektórych ośrodkach kryją się ocaleli. Ale istnieje jedno miejsce, gdzie ludziom żyje się bardzo dobrze, mają pracę, jedzenie, mieszkania. Jednak coś jest w tym miejscu nie tak. Czegoś brakuje, idąc ulicą trudno nie odnieść wrażenia, że ludzie patrzą ślepo przed siebie, niczym istoty bez emocji gnane przez niewidoczną siłę do pracy, szkoły. Okazuje się, że w mieście tym stworzono środek, będący rzekomo lekarstwem na całe zło tego świata. Rzeczywiście to działa, nie ma zazdrości, nienawiści, przestępstw. Ale nie ma także innych uczuć takich jak współczucie, miłość czy poczucie piękna i indywidualności. Mieszkańcy przekonywani są, że nie tylko nie ma możliwości pokonania tego zła w inny sposób, ale są przekonanie także, że przyjmują lekarstwo na zło. Nie mają pojęcia czym jest uczucie, więc im tego nie brakuje. Jednak jak się okazuję wielu z nich świadomie nie bierze środka i przez to czują. Jest to największe przestępstwo, które jest karane śmiercią. Do tego celu powołana została specjalna policja, która wyszukuje zdrajców i doprowadza ich do sądu. Jednak poza granicami miasta żyją ludzie, którzy nie tylko czują, ale chcą miasto przejąć i zniszczyć fabryki tej substancji. Aby tego dokonać w mieście działa bardzo rozwinięte podziemie, które pozwala sobie na planowanie zamachu stanu. Nie mogą jednak tego dokonać bez pomocy najwyższego z policji, który jeszcze nie czuje. Zdobywają więc jego uczucia, a on zaczyna dostrzegać piękno świata i postanawia walczyć z tym chorym systemem.