Kino, sztuka, teatr

Opowiedzenie w filmie niesamowitej historii nie jest łatwe i dlatego niewiele jest takich filmów, ale powinniśmy jak najszybciej zobaczyć najnowszą produkcję, jaką jest Avatar. Jest to film opowiadający o człowieku, żołnierzu marines, który mimo tego, że nie może chodzi nadal służy w wojsku. Pewnego dnia poznajemy jego podróż, która rozpoczyna się na statku kosmicznym w pobliżu pewnej barwnej planety. Jak się okazuje na planecie żyją stworzenia przypominający nieco ludzi, ale posiadający niebieską skórę oraz niemal dwukrotny wzrost normalnego człowieka. Mają oni niesamowite włosy, które pozwalają nawiązywać połączenie z układami nerwowymi roślin i zwierząt żyjących na powierzchni planety.

Ludzie ci są generalnie myśliwymi, nie znają technologii, a ich domem są ogromne drzewa. Wielkie zżycie z przyrodą powoduje, że naukowcy starają się ich poznać i konstruują żywe avatary, czyli organizmy wyglądające tak jak oni, ale wielkości ludzi mieszkających na powierzchni. Stworzono specjalny portal, który pozwala na przenoszenie świadomości z jednego ciała do drugiego. Naukowcy podróżują w tych skafandrach na powierzchnię i starają się poznać tubylców, ich zwyczaje i kulturę, ale generalnie kryje się za tym inny cel. Chodzi mianowicie o przekonanie ich do przesiedlenia, ponieważ ogromne drzewo, w którym żyją posiada pod sobą ogromne złoża cennego dla ludzi minerału. Cały film opowiada o walce naukowców z wojskowymi. Jedni chcą rozwiązań pokojowych, natomiast wojsko natychmiast chce atakować. Bohater na początku udaje, że bierze udział w badaniach nad ich kulturą, ale jednocześnie działa zgodnie z rozkazami generała. Naukowcy wkrótce się o tym dowiadują, a okazuje się, że i tak jest planowany atak. Film zmierza cały czas do tego i już pod koniec okazuje się, że wywiązuje się bitwa, w której tubylcy nie mają najmniejszych szans, ale bohater postanawia stanąć po ich stronie i szala zwycięstwa przekrzywia się na ich stronę. Ostatecznie wojsko zostaje pokonane, ale niestety dom, drzewo zostaje zniszczone

Filmy kinowe zazwyczaj opierają się na założeniu, że nie powinniśmy się na nich nudzić i dlatego największe sukcesy odnoszą produkcje powodujące u człowieka zadowolenie i wywołujące emocje. Aby jednak się dobrze bawić, należy wiedzieć, że film nie tylko jest ciekawy, ale także będzie miał  wartką akcję. Takim filmem jest bez wątpienia Iron Man, który opowiada historię bogatego człowieka, prowadzącego wielką firmę zbrojeniową. Pewnego dnia zostaje on porwany przez terrorystów, by zbudować swój najnowszy wynalazek specjalnie dla nich. Jednak bystry bohater postanawia pod pozorem konstruowania wynalazku stworzyć bojowy skafander, który pozwoli mu na pokonanie porywaczy i ucieczkę do domu. Skafander wykonany jest ze stali, a Tonny jest zamykany wewnątrz. Jeśli chodzi o uzbrojenie to są to mini rakiety oraz miotacze ognia.

Oczywiście skafander jest dość prymitywny, ale jak na warunki, w których powstawał jest bardzo dobrze skonstruowany. Ucieczka oczywiście powodzi się, a wkrótce okazuje się, że bohater zapewnił sobie środek transportu w postaci skafandra odrzutowego. Jednak okazuje się, że terroryści w momencie, kiedy już prawie udaje mu się uciec, strzelają do niego z wyrzutni rakiet i zestrzeliwują go nad pustynią. Znajduje go naukowiec, który ratuje mu życie poprzez wszczepienie do klatki piersiowej specjalnego magnesu, który trzyma odłamki skafandra z dala od serca. Jest to bardzo ważne, by taki magnes zasilać odpowiednio, ale przez to należy sobie często wymieniać ogniwo paliwowe. Jednak bohater konstruuje sobie świetne zasilanie i zaczyna prace nad nowym, ulepszonym skafandrem i w końcu mu się to udaje. Tonny zaczyna prowadzić testy urządzenia i planuje zemstę na terrorystach. Oni również na podstawie znalezionych na pustyni części konstruują o wiele większy, własny skafander. Jednak bohater nie zamierza się poddawać i stara się zniszczyć wroga, który jest bardzo niebezpieczny. Tonny pokonuje wielki skafander przy użyciu sprytu, a to pozwala na szybkie i bezkrwawe zwycięstwo.

Jeśli wybieramy się do teatru to powinniśmy się spodziewać, że będziemy tam bardzo ważni i nie powinniśmy zapominać, że to teatr jest dla nas, a nie odwrotnie. Jeśli będziemy mogli sobie pozwolić na znalezienie miejsca w pierwszym rzędzie, to zapewne, nie będziemy mieli problemu ze stworzeniem sobie bardzo ważnego w teatrze klimatu. Jest to aspekt bardzo ważny, ponieważ on decyduje o tym, czy możemy swobodnie odbierać przesłanie sztuki i czy będziemy wiedzieli o czym ona jest. Aby jednak udało się taki klimat stworzyć sami musimy się  o to postarać. Jest to kluczową sprawą, aby wiedzieć dokładnie jak się należy zachowywać.

Ale nie jest to także niemożliwe, jeśli będziemy tam pierwszy raz. Zazwyczaj publiczność jest złożona z ludzi dokładnie wiedzących co należy robić i jak się zachowywać. Dlatego jeśli jesteśmy tam pierwszy raz, to nie będziemy mieli wielkiego problemu z tym, by się doskonale zaaklimatyzować. Bardzo ważne jest wówczas dokładne analizowanie tego co robi publiczność i dzięki temu będziemy mogli sobie pozwolić na swobodę zachowanie, wiedząc jednocześnie, że jest to bardzo przyjemne, ponieważ znacznie bardziej możemy rozumieć sztukę. I jednocześnie będziemy mogli nauczyć się odpowiedniego zachowania w teatrze, co jest bardzo dobrym czynnikiem kształtującym nasze podglądy i ogólne zachowanie. Przemyślenia jakie wynosimy z teatru nie tylko będą dla nas przydatne życiowo, ale także pozwolą nam na zrozumienie, tego, czym jest piękno sztuki teatralnej. Jeśli nie będziemy pewni co do tego, że jest to dla nas ważne doświadczenie, być może powinniśmy jeszcze raz udać się na tą samą sztukę i tym samym pozwolić sobie na zrozumienie jej tak jak należy.

Jeśli mimo tego nie będziemy mogli nadal pojąć o co dokładnie chodzi, to zapewne należy jeszcze przeczytać zapowiedzi i recenzje, co pozwoli rzucić światło na nasze poglądy i na to jak powinniśmy na daną sztukę spojrzeć. Jeśli będziemy mogli sobie poradzić ze zrozumieniem tego co ma nam do przekazania sztuka, to wzbogacimy się o wiele cennych przemyśleń.

Scena w teatrze jest oczywiście niczym ekran w kinie, ale jednak nie będziemy mogli zobaczyć na ekranie tego co jest możliwe do ujrzenia na scenie. Jeśli będziemy mogli sobie pozwolić na stworzenie obrazu, który pozwoli nam na zrozumienie czym jest scena, to będziemy chcieli nieustannie chodzić do teatru. Jeśli będziemy mimo wszystko wiedzieli, że na scenie możemy niemal poczuć aktorów oraz jest bardzo prawdopodobne, że będziemy chcieli sobie pozwolić na to, by móc zrobić wiele rzeczy, które pozwolą na dokładne zapoznanie się ze sztuką. W teatrze wielkie znaczenie ma to, czy siedzimy blisko, czy daleko od sceny, ponieważ nie chodzi o problemy z dźwiękiem, gdyż aktorzy posiadają mikrofony, ale chodzi o to, że będąc blisko doznamy wielu wrażeń odmiennych od tych z dalszych rzędów. Jeśli będziemy siedzieli blisko, to niemalże usłyszymy oddechy aktorów, będziemy mogli zobaczyć pot na ich czołach oraz dowiedzieć się nawet czy mają piegi.

Aktorzy będą bardzo często mogli spoglądać prosto na nas, co daje niesamowite wrażenie. Aby jednak pozwolić sobie na uznanie tej prawdy, musimy po prostu spróbować i nie będziemy musieli się już wtedy zastanawiać, czy jest to opłacalne. A oczywiście taki przywilej kosztuje, i w teatrze płacimy w zależności od tego, w którym  rzędzie będziemy siedzieli. Aby pozwolić sobie na stworzenie idealnych warunków do oglądania przedstawienia, powinniśmy, zaraz po wykupieniu najbliższych scenie miejsc, zrezygnować z wszelkich przekąsek, ponieważ nie mogą one nam pozwalać na skupienie się na sztuce. Dodatkowo wszelkie hałasy typu telefony komórkowe czy na przykład szeleszczące papierki będą bardzo źle odebrane przez większość widzów, a w szczególności przez obsługę teatru. Dlatego jeśli zależy nam na tym, by poznać teatr, scenę, aktorów i sztukę nie powinniśmy jak najszybciej pomyśleć o tym, by zachowywać się tam bardzo cicho i skupić na przedstawieniu, a nie na tym, by coś zjeść, czy porozmawiać z siedzącym obok kolegą czy dziewczyną. Jeśli będziemy mogli sobie pozwolić na tworzenie klimatu kina, to nie zrozumiemy istoty teatru.

Teatr jest związany ściśle z tym, że grają w nim aktorzy. Bez nich żadna sztuka nie miałaby sensu, ponieważ to oni odpowiadają za wiele rzeczy takich jak, sposób, w jaki rola zostanie odegrana, czy na przykład to jak publiczność ją odbierze. A to właśnie sposób, w jaki publiczność rozumie sztukę na największe znaczenie, a jednocześnie powinniśmy jak najszybciej znaleźć z nimi nić porozumienia.

Od tego zależy naprawdę bardzo wiele i nie powinniśmy zapominać, że to dla nich gramy oraz, że oni przychodzą aby obejrzeć nas. Jeśli aktor nie będzie potrafił nawiązać tego porozumienia z widzem, to zazwyczaj nie będzie on dobrym aktorem teatralnym, ale nie oznacza to, że nie będzie świetny w kinie, gdzie nie ma bezpośredniego kontaktu z widzami. Jeśli będziemy mogli powiedzieć, że nasi aktorzy są dobrymi aktorami, to teatr, w którym będą grali także będzie tak określany, ponieważ to aktorzy go tworzą i to oni pozwalają na to by móc ciekawie spędzić w nim czas.

Bardzo ważne jest by udało się zrobienie tego, co jest niezbędne, a mianowicie stworzenie nici porozumienia pomiędzy nimi a widzami. Ale nie tylko o to chodzi. Również sami aktorzy koniecznie muszą doskonale się znać i wiedzieć co robić w danym momencie w odniesieniu do innych. Ale nie możemy sobie pozwalać na tworzenie iluzji współpracy, ponieważ bystry widz bardzo szybko to wychwyci, a nie będzie to z pewnością dobre. Aby jednak udało się bez problemu pokazać widzowi, co chcemy osiągnąć daną sztuką, musimy sami w nią się wczuć. Aktor powinien utożsamiać się ze sztuką oraz powinien stawać się postacią, którą gra. Inaczej nie będzie w stanie dobrze pokazać emocji oraz przemyśleń danej postaci. Jeśli nie będziemy się spodziewali, tego co jest głównym motywem sztuki, to tylko te cechy aktorów pozwolą nam na jej dokładne zrozumienie. Jeśli będziemy mogli sobie pozwolić dodatkowo na poznanie samych aktorów i tego jak grają oraz jak zachowują się na co dzień, to sztuka pokaże nam nie tylko siebie, ale także ich.